من آن مردم
که در پای درخت بید مجنون
کنارت می نشینم مثل شبنم بعد بارون
برایت می سرایم شعرِ مردی همچو مجنون
تا ببینم خنده ای
بر روی آن لب های گلگون
چه شب هایی
چه سرمایی
چه گرمم من میان ناز انگشتایِ بارون
تقدیم به ستاره ناهید زندگیم...
ما را در سایت تقدیم به ستاره ناهید زندگیم دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 31 تاريخ: شنبه 7 اسفند 1395 ساعت: 23:41