برای محبوبه

برای بردن نامت غزل محجوب می ماند

کنار خوبی ات هر بار دلم مجذوب می ماند

تو با رک بودنت هر بار چنان من را خجل کردی

که پیشانیم ز روی شرم فقط مرطوب می ماند

سرای مهر ویران میشود روزی به دست تو

ولیکن این به صابر بودن ایوب می ماند

نمی دانم از آینده ولی من مطمعن هستم

برای محسنت این بار فقط محبوب می ماند